a better tomorrow .. PROMISE YOU

ตอนนี้กำลังสับสนว่าจะเลือกอะไรดีระหว่าง

1 ซื้อตั๋วเครื่องบินแบบ1ปีเอง ราคา 31000 บาท [Korea Air]

หรือ

2 ซื้อตั๋วแบบ1ปีเช่นกันแต่เป็นตั๋วกรุ๊ป(เหตผุลเพราะแม่ไปด้วย)
   แต่ว่าราคาจะเป็น 50000 บาท ….

ราคาพาเสียวทันทีเลย _*_ รู้สึกแพงไป

ถ้าจะไม่ให้แม่ไปก็จะแปลกๆ เด่วโดนเขกหัวแน่ๆ

แต่ถ้าไปก็จะให้แม่ไปกับทัวร์ แต่เค้าก็จะบอกว่า ทัวร์คุ้มกว่า -*- เครียดๆๆๆ

เอาไงดี มีแค่2ข้อเท่านั้น โอ้ยยยย สับสนๆๆๆๆ เบลอมากตอนนี้

โหลดหนังต่อดีฝ่า แก้เครียด ^^

ตั้งแต่วันแรกที่เดินเข้าหอ .. เดินเข้ามาใช้ชีวิตใหม่กับใครก็ไม่รู้จัก .. มันเลยแปลกๆ

แต่ยังไง ในเมื่อมาถึงที่แล้วก็ต้องทำให้ดีที่สุดกับทุกๆวันที่กำลังจะเกิดขึ้น..จำได้ดีว่า

พี่หงษ์คือคนแรกในหอที่รู้จัก เพราะเค้าพาไปดูห้อง  เท่ากับว่าเป็นคนแรกที่เรารู้จักในหอนี้

อ้า..พี่หงษ์ถือว่าเป็นคนที่สนิทที่สุด เป็นทั้งเพื่อน เป็นทั้งพี่ บางครั้งก็เป็นประมาณ ….  อิอิ

ไอเมย์กับไออาร์ทก็เป็นเพื่อนในหอ ที่สนิทที่สุด ไปไหนไปด้วย ช่วย 2 บาท  ถึงจะรู้จักกันไม่นาน

แต่มันก็จริงใจดี ช่วยได้ก็ช่วย ใครมีปัญหาก็ปรึกษากันได้เสมอ .. ช่วงเวลาสั้นๆ ได้มีเพื่อนใหม่ที่สนิทกัน

บางครั้ง แค่มองตาก็เข้าใจว่าจะพูดอะไรกัน ไปเล่นเกมส์กันทั้งคืน .. โคตรมันส์เลย ออกจากหอไปเล่นตั้งแต่

เที่ยงคืน … กลับหอก็ 6 โมงเช้า กินโจ๊ก สุขสันต์กันใหญ่  ช่วงเวลาสั้นๆ ถึงเพื่อนจะไม่เยอะ แต่ว่า

ที่มีให้คือจริงใจเน้นๆ … กินเหล้ากันคืนนี้พรุ่งนี้เช้าสอบ ก็ทำกันมาแล้ว … ลอย A ทุกคนเลย ยกเว้นตูเนี่ย !!!!

555 นึกถึงวันที่เกรดออกบ้านสั่นทันที … เพราะเป็นคนเดียวที่เกรด ห่วย และ ห่วยกว่าไอสองตัวนั้นอีก !!!!

ส่วนป้าแต่ง..ประหนึ่งแม่คนที่สอง ที่ให้คำปรึกษาและก็ช่วยแก้ปัญหาเสมอ … แค่ปีเดียว ทุกๆคนสอนให้รู้จัก

คำว่าให้อภัย น้ำใจ อดทน .. ให้อภัย ก็คือ .. ในหอมีเด็ก 150 คน ต่างคนต่างที่มา ต่างนิสัย มีบ้างที่จะไม่ชอบ

ถึงไม่ถูกชะตาไปเลยก็มี … ทำอะไรไปก็จะมีกระทบกระทั่งกันอยู่แล้ว … สุดท้ายยังไงก็ต้องให้อภัย อย่างน้อยที่สุด

เกิดเรื่องอะไรขึ้น .. มันก็ยังเป็นเพื่อนร่วมโรงนอนเดียวกัน ถึงจะคนละห้องกันแต่ก็เห็นทั้งเช้าทั้งเย็น

น้ำใจ ก็คือ ..แบ่งปัน นี่คือนิยามของเราของคำว่าน้ำใจ แบ่งปันทุกอย่างที่แบ่งได้ ทั้งของกิน ของใช้

แม้แต่กระทั่ง .. รอยยิ้ม แม้บางครั้ง มันออกจะ ไม่ค่อยจริงใจเท่าไหร่ แต่ก็ยิ้มไว้ก่อน

อ้าา..คิดถึงที่ซุกหัวนอนที่นอนทุกคืน ห้อง 2302 ล๊อค 2 ห้อง 2 ห้องที่เป็นทุกอย่าง

ทั้งเวลาไม่สบาย ง่วง เหนื่อย อยากอยู่คนเดียว หรือ เมา !!!  คิดถึงหมูกระทะที่ทำกินกันเอง

คิดถึงเวลาที่แอบกินเบียร์หลังหอ .. คิดถึงเวลาที่เมาแล้วนั่งกระบะจากหลังหอไปหน้าหอ

เพียงแค่ … จะล้างจาน คิดถึงทุกช่วงเวลาในทุกๆวันที่เกิดขึ้นที่หอ .. ทั้งสุขและเศร้า

วุ่นวายและปั่นป่วน .. ทั้งเรื่องที่ทำกันเองหรือเรื่องที่ซวยเพราะคนอื่น แต่มันก็คลุกเคล้ากันไป

สนุกสนานตามภาษาพวกไร้สาระไปวันๆ อ้าาา คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่รู้จะเปนยังไงต่อไป

เด่วก็รู้ว่า..วันเดินทาง จะมีอาการหนักแค่ไหน

Title: Go back Home
Location: CNX to BKK
Start Time: 08:00
Date: 2008-08-01
End Time: 16:00

วันนี้ดูวุ่นวายตั้งแต่เช้า แบกกระเป๋า สัมภาระมากมาย ..เตรียมตัวกลับบ้าน

เตรียมตัวไปเรียนต่อ … ถึงแม้ว่า ลึกๆในใจที่สุด ยังไม่ค่อยพร้อมซักเท่าไหร่ …

มันเริ่มเบลอมากขึ้นเรื่อยๆ พอยิ่งนับถอยหลัง .. แต่ก็อย่างที่ใครๆพูดนั่นล่ะ

“พร้อมไม่พร้อมไม่รู้ แต่ไปให้ถึงก่อน เวลาและสถานที่มันจะบีบบังคับให้เราพร้อมเอง”

ก็คิดเหมือนกันนะ เพราะว่า ในเมื่อไม่พร้อมแต่ต้องไป ก็ไปและสิ่งแวดล้อมมันจะค่อยๆทำให้เรา

พร้อมเจอ พร้อมผจญภัย กับสิ่งใหม่ๆที่ไม่เคยเจอ ….

เอ่ออ..ประมาณ 8 โมง ได้รับ e-mail จากทางมหาวิทยาลัยฮันยัง[ 한양대학교 ]

ว่าเอกสารที่ส่งไป ทางมหาวิทยาลัยได้รับเรียบร้อยแล้ว มันเป็นเรื่องที่น่ายินดีนักสำหรับเรา

แต่ว่าไม่ใช่แค่นั้น .. ปัญหาคือ ให้เรา FAX >> BANK STATEMENT ไปให้ด้วย

เราก็ให้อึนแฮติดต่อให้ว่า ของใคร แล้วcitizen ต้องเป็นเกาหลีหรือเปล่า??

สรุป … STATEMENT ที่มหาวิทยาลัยต้องการคือ ของเรา !!!!

งง ถึง งง มาก เพราะว่า จะเอามาจากไหน?? ในเมื่อ เป็นนักเรียน จะมีได้ไง??

ทางมหาวิทยาลัยต้องการเพียงแค่ ให้บัญชีที่เป็นชื่อของนักเรียน มีเงินในบัญชี $3000 up !!

หรือ ราวๆ แสนฝ่าๆเท่านั้นเอง ดูพูดสิ .. เหมือนง่ายเลย ถ้าTHB 3000 จะไม่ว่าเลย มีทันที

แต่ตั้งแสน คิดหนัก ถึงหนักสุดๆเพราะว่า งง ไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ คุยกับแม่ก็ไม่รู้เรื่อง

ไม่ใช่แม่เป็นเกาหลีนะ แต่แค่ว่า ไม่เข้าใจก็ใส่อารมณ์ เหมือนวัยทองเลย -*- สุดท้ายเลยให้อึนแฮ

ลูกสาวชาวเกาหลี สุดที่รักของแม่คุยให้ ผลคือ … เข้าใจ และจะรีบจัดการให้ !!!! โอ้โห..เราพูดแทบตาย

ไม่รู้เรื่อง แล้วก็ไม่พยายามรู้เรื่องด้วย แต่อึนแฮโทรไปไม่ถึง 10 นาที … แม่เข้าใจทันที !!! ของแบบนี้เป็นไปได้แฮะ

และเมื่อเวลา 14.33 นาที ทางบ้านที่ กรุงเทพ โทรมาบอกว่า FAX ไปเรียบร้อยแล้ว ให้เช็คดูว่า ได้รับไหม???

ขั้นตอนนี้เป็นของเราที่ต้องโทรไปติดตามผลว่าเรียบร้อยไหม??? ผลคือเรียบร้อย ได้รับ เอกสารครบทุกอย่าง ไม่มีปัญหา

แต่ถ้าไม่มีปัญหาเลย … มันจะดูแปลกๆ สำหรับการติดต่อกับชาติที่ ไม่นิยมภาษา อังกฤษ ….. เพราะเพียงแค่ถามว่า

Kee : ” Do you recieved my Bank Statement ? I sent already by FAX “

Hanyang : ” I dont understand !!!! “

Kee : ” ahhh..ok … Have some paper at your fax or not? ” เริ่มที่จะไม่เป็นประโยคแล้วเอาง่ายเข้าว่าเพื่อความเข้าใจ

Hanyang : ” What? I dont understand “

Kee : ” ok ….. Statement from Thailand !!!!!!!!!!!! “

Hanyang : ” ahh..I recieved that !!!! “

แม่เจ้า…กว่าจะเข้าใจ ล่อเข้าไปตั้งนาน ไม่ไหวแฮะ ถึงขั้น มึน …

เราเข้าใจว่า ไม่ใช่เค้าไม่เข้าใจ หรือ อะไรหรอก แต่ว่า ไม่ค่อยได้ยินมากกว่า

เพราะว่าบางครั้ง … คุยกับเพื่อนแล้วเสียงมันจะก้อง หรือบางครั้ง เสียงจะเบามากกกกก

เหมือนลำโพงโทรศัพท์พังแบบฉันพลัน !!!! แต่สรุปได้ว่า … เรียบร้อย ไม่มีปัญหา

ทางมหาวิทยาลัยจะส่งเอกสารกลับมา สำหรับทำ VISA .. แต่รู้สึกว่าไม่ทัน

เพราะว่า ถ้าขอตอนนี้ จะต้องรออีก 1 เดือน ในการ พิจารณาเรื่องวีซ่า

แต่ก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะเท่าที่ให้อึนแฮถามทางมหาวิทยาลัยมานั้น สรุปได้ว่า

เราสามารถ นำเอกสารที่ทางมหาวิทยาลัยตอบรับเข้าศึกษา ไปทำเรื่องวีซ่าที่นู่นได้

เพราะในช่วง 90 วันแรก ไม่ต้องขอวีซ่า … และ เอกสารที่มหาวิทยาลัยตอบรับมานั้น

มันเป็นเอกสารชิ้นสำคัญในการเดินผ่าน ต.ม ได้อย่างไร้ซึ่งปัญหา เพราะเกาหลีใต้ เป็น1ในประเทศที่ขึ้นชื่อ

ในการเข้าประเทศ เหตุผลน่ะหรอ?? ก็เพราะคนไทยนั้น เมื่อไปถึงเกาหลีแล้ว ดันไปโชว์อาชีพ” นักโดดร่ม”

เอาไว้มากมายก่ายกอง ทางการเลยต้องเข้มงวดเป็นพิเศษ  เฮ้ออ..สร้างภาระ ให้คนรุ่นหลังแท้ๆ

แต่ก็ไม่เป็นไร เราไปแบบบริสุทธิ์ใจ ไปเพราะไปหาความรู้ คงไม่ใจร้ายไม่ให้เข้าหรอก..มั้งง!!!

หลังจากที่ เลิกวุ่นวายกับ เรื่อง STATEMENT แล้ว ก็มาวุ่นวายกับ ..สัมภาระที่เตรียมตัวยกขึ้นรถ

และก็เป็นไปอย่างที่คิด มันหนักกว่าที่คิดเยอะเลย … ต้องช่วยกันสองคน ไม่ไหว ผลที่ตามมาคือ ปวดหลัง

ด้วยเพราะยกของหนักมาก และเมื่อวานดันนั่งผิดท่า เป็นชั่วโมง !!! นั่งไปได้ไงก้อไม่รู้ เลยเจ็บหนัก ซ้ำลงไปที่เดิมเลย

หลังจากวันนี้ .. ก็เตรียมตัว เตรียมใจ เพราะวันศุกร์ก็ได้เวลาเดินรถออกจากเชียงใหม่มุ่งสู่เมืองกรุง

เพื่อรอเวลาอีกประมาณ 20 วัน ก็จะถึงกำหนดเดินทางขึ้นเครื่องไปเกาหลี…เผลอแป๊บเดียวเองนะเนี่ย

จากทฤษฎี ควรท่องแค่ “ถึงที่นั่นมันจะพร้อมเองแหละไอกี้ !!!”